Koń huculski

Maści: gniada, kara, myszata, bułana i srokata, rzadko kasztanowata. Na ogół przeważa ciemne umaszczenie. Głowa jest charakterystyczna (podobna do głowy Tarpana) dość lekka, czasem o nieco szczupaczym profilu, z małymi spiczastymi uszami, małymi oczami w kształcie migdałów, szerokimi nozdrzami i bujną grzywką nad czołem. Masywna szyja jest kształtna, proporcjonalna, zwarta i mocna. Kłąb dosyć wydatny, łopatki ukośne. Kłoda długa, grzbiet prosty, zad ścięty. Ogon i grzywa gęste i bujne. Pierś szeroka, klatka piersiowa obszerna i głęboka. Przedramiona i nadpęcia silne. Stawy skokowe szerokie i mocne. Kopyta małe, a ich róg odporny na ścieranie.