Koń jutlandzki

Najpopularniejszą maścią jest kasztanowata, ale występują także: siwa, dereszowata, rzadziej gniada. Odmiany są często spotykane. Głowa jest średniej wielkości, ganasze wydatne, profil prawie zawsze prosty, oczy małe, uszy długie, a nozdrza szerokie. Szyja krótka, ciężka, łukowata i muskularna. Kłąb niski, szeroki. Kłoda krótka, grzbiet szeroki, potężny, często łęgowaty. Lędźwie mocne i szerokie, zad krótki, zaokrąglony i ścięty, ogon nisko osadzony. Pierś szeroka, klatka piersiowa masywna. Łopatki potężnie umięśnione, strome. Kończyny krótkie, o prawidłowej postawie. Przedramiona umięśnione, nadpęcia stosunkowo długie i grube, pęciny krótkie, ścięgna mocne. Kopyta duże, zaokrąglone, a róg dosyć mocny. Dolne części kończyn pokryte gęstymi szczotkami.